In NhaTrang gisteren nog een leuke avond gehad.. Weer in de backpackerswijk gegeten, dit keer in een Indiaas tandoori restaurant. Weer een goede tip uit de Lonely Planet! Op de terugweg een cyclo genomen naar het hotel. Als je in zo´n fietstaxi zit, krijg je weer een heel andere kijk op de wonderlijke verkeersregels hier. Je krijgtgaandeweg een idee hoe de bestuurder anticipeert op het overige verkeer. Voetgangers? Achter langs of voor langs, kwestie van milliseconden. Flink bellen met een aantal van die Zwitserse koebellen, dat wel. Ik zat in de cyclo niet helemaal ontspannen in eerste instantie. Krampachtig armen en benen binnenboord houdendprobeerde ik vooral niet mee te sturen en te remmen, maar dat viel nog niet mee. In het hotel aangekomen was daar een soort Vietnamese disco gaande. Toch zijn we al redelijk op tijd in slaap gesukkeld op de klanken vanWesterse muziek, gezongen met Vietnamees accent(baai zuh rievuhrs of baaabielon!)...

Vandaag de hele dag opde weg richting Hoi An. Onderweg een drankje geproefd dat gemaakt is van zwaluwnest, een van de specialiteiten van deze streek.Heel moeilijk te oogsten die nesten van de salanganen en het schijnt dat je er jongen vitaal van blijft cq wordt.Ik kende de nestjes vooral uit de praxis-reclame (als je de commercial niet kent: http://www.praxis.nl/acties/praxis_op_tv, klikken op babykamer) en dacht dus dat ze alleen in Borneo voorkwamen. Best lekker dat drankje, ik hoop dat het helpt! Enne... blikje gekocht voor onze moeders uiteraard, want die willen natuurlijk ook jong en vitaal blijven. Ook gezien hoeze de stenen om huizen te maken uit enorme blokken rots hakken. Gevaarlijk en vermoeiend werk!

Vandaag overnachten we in Quy Nhon. Hier zijn toeristen een totaal onbekend fenomeen. Wij maakten een wandelingetje door de stad en wij vormden echt een behoorlijke attractie. Vijftien bouwvakkers waren hard aan het werk bij een huisje, maar het werkkwam helemaal stil te liggen toen wij voorbij kwamen. Xin chao! Daarna met handen en voeten bij een klein winkeltje een flesje lijm gekocht. Dat moet er leuk uitgezien hebben! Het hotel aan zee hier heeft onze groep als kandizie en verder enkele Vietnamese bruiloftsgasten. Wij stonden met onze korte broek en sandalen in de lift bij een onberispelijk geklede heer. Is there a wedding today?, vroegen wij. Yes, my wedding!, antwoordde de man, dus we hebben hem maarmeteen gefeliciteerd. Officieel is dit hotel 4 sterren, maar om hier nou een trouwerij te houden...

Morgen op weg naarHoi An, hooggespannen verwachtingen!