Zojuist na een lange vlucht via Hong Kong eindelijk aangekomen in Ho Chi Minh City (11 + 1,5 + 2,5 uur). Relaxte vlucht gehad, veel Chinezen en Vietnamezenin het vliegtuig. Het hele toestel rook naar noedels en knoflook. En drie keer een ontbijt geserveerd gekregen! Zoals bekend ben ik een goede ontbijter, met dit was zelfs mij een beetje teveel van het goede. Rijstrolletjes gehad (soort boomstammetjes van rijstmeel) en als fruiteen soort meloen/kiwi-achtige vrucht met kleine zaadjes en helderwit vruchtvlees. Leek op een sushi california-roll, maar was toch echt fruit.

Ho Chi Minh City is heel dichtbevolkt. Vanuit de lucht is het een lappendeken met bonte huisjes, heel dicht op elkaar gebouwd. De meeste huizen zijn smal en hoog. Ook veel contrast tussen krakkemikkerige, primitieve woningen en luxe kantoortorens uit glas en staal. Daartussendoor heel veel brommertjes en mensen met mondkapjes en sommigen ook met handschoenen. Luxe auto's (zag een Lexus en een Range Rover) en oude barrels. Traditioneel geklede verkopers bij de stalletjes langs de weg met konische hoed (weet nog niet hoe die heet) en trendy tieners zoals je dieeerder in Tokio verwacht.

En we zijn al miljonair: 20.000 dong is 1 euro. Als je 100 eurobij de flappentap haaltben je dus meervoudig miljonair!Er bestaan biljetten van 200, 500, 1000, 2000, 5000, 10.000, 20.000, 50.000, 100.000, 200.000 en 500.000 dong. Er is ook muntgeld, met dat is niets waard en kun je dus meteen weggooien... De biljetten van 200 dong liggen op letterlijk op straat. Je mag ze oprapen, maar ze zijn vrijwel altijdafkomstig van een lijkstoet ('begrafenisgeld') waar ze gebruikt worden als confetti en ze zijn bedoelt als appeltje voor de dorst voor de overledene. Rare jongens, die Vietnamezen!