Vanmorgen Ome Ho gezien. Hij ligt opgebaard in een mausoleum in Hanoi en wordt zwaar bewaakt. Het mausoleum is een bedevaartsoort voor Vietnamezen en communisten en het is er erg druk. Vanmorgen rond 8 uur stonden er rijen met duizenden mensen. Gelukkig mochten wij de short-cut nemen, dankzij onze Vietnamese gids Duan. Half uur schuifelend in de rij en toen langs de glazen kist van de man met het sikje. Door detectiepoortjes, opstellen in rijen van twee, niet fotograferen, praten, kuchen of lachen en niet stil blijven staan. Daarna groepsfoto gemaakt voor het mausoleum en de woning van Ho, de éénpilarige pagode en het museum bezocht.

Daarna naar de tempel voor de literatuur, bijna duizend jaar oud. Erg mooi en groot complex waar alles in het teken staat van het confucianisme. Interessante ideologie, ik denk dat er een hoop waarheid in schuilt... Ik heb dan ook een confucianistisch amulet voor gezondheid gekocht in verband met de perikelen van de afgelopen dagen en ik geloof dat het werkt! Zal het dus voorlopig maar blijven dragen.

Verder naar Hilton Hanoi. Klinkt gezellig, is het niet. Officiële naam is het Maison Centrale, een gevangenis uit de Franse tijd. Kleine, donkere cellen, waar gevangenen met hun voeten vastgeketend zaten totdat ze onder de guillotine moesten. De hoofden werden daarna tentoongesteld om anderen af te schrikken. De guillotine stond er nog, inclusief de opvangbak voor de hoofden. Het lijkt mij een nachtmerrie om hier opgesloten te worden, maar Vietnam kent ook nog steeds de doodstraf. De vraag is wat erger is: hier opgesloten te worden of je hoofd in de bak te laten eindigen... Misschien een ideetje om Joran uit de CastroCastro in Peru over te plaatsen naar hier!

's Middags een ritje van een uur gemaakt met een fietscyclo door de binnenstad. Hier is het verkeer nog chaotischer dan in Ho Chi Minh Stad, omdat er meer rijke mensen zijn en dus ook meer auto's. Maar in de kleine straatjes kunnen die niet komen, dus dan ga je met de cyclo tussen de brommertjes door. Veel gezien! Hanoi is duidelijk beïnvloed door de Fransen en dat zie je met name in de stijl van de gebouwen. Dit jaar is Hanoi precies 1000 jaar oud. Aan de rand van het centraal gelegen Hoan Kiemmeer zie je overal bruidsparen die foto's laten maken en dat deed me alweer denken aan een Boeijen-liedje, waarin hij perfect beschrijft hoe zo'n kiekje eruit ziet (http://www.youtube.com/watch?v=hqe42otHgN4). Mijn cyclo-bestuurder stopte bij de bierkraam midden in het oude centrum en dronk daar in één teug een potje bier van een halve liter leeg. De Vietnamezen daar wilden mij ook allemaal aan het bier hebben (Maadèm, beer good for you! Wanna drink?). Ik heb het maar bij water gelaten; iemand moet tenslotte op het verkeer letten... En toen mijn cyclist glimlachte verscheen er welgeteld één tand, dus wie weet wat dit bier met je tanden doet!

Na de cyclorit waren we oververhit, dus daarna een heerlijk ijsje gegeten met winegums, supercombinatie! Heel modern ijscafe, waar je zelf je ijs moet tappen. Leuke moderne Fritz Hanzen-stoeltjes, of zouden die ook nep zijn? Daarna gegeten en geshopt, leuke souvenirs gekocht.

Laat in de middag het waterpuppettheater bezocht. Klein theatertje, vlakbij het Hoan Kiem-meer. In een vijvertje wordt met behulp van bontbeschilderde houten poppen een aantal kleine verhaaltjes verteld over alledaagse dingen, zoals de visvangst, het zwemmen in de rivier en het hoeden van de eenden. Onze reis door Vietnam in een notendop, zeg maar. Maar ook enkele legenden komen voorbij, zoals de vechtende draken en de legende van het teruggegeven zwaard. Erg vermakelijk en erg mooie traditionele livemuziek erbij, wij hebben er in elk geval van genoten.

Druk programma vandaag, en dan te bedenken dat de avond nog moet beginnen...