Bedankt voor alle reacties op dezeweblog, leuk!

We zijn nu in Nha Trang, het Scheveningen van Vietnam! Maar zo druk als in Scheveningen is het hier nog lang niet. Zeker nu niet, want in Vietnam is het laagseizoen. Wel veel hoogbouw en souvenirswinkels. In Nha Trang bouwt men nu een splinternieuwe internationaleluchthaven, omdat men ook hier verwacht dat hettoerisme booming business gaat worden. Overalschieten luxe resorts als paddestoelen uit de grond. Wij verblijven in een wat ouder hotel, waar vroeger staatshoofden verbleven. Het heet The Light hotel en ligt aan de drukbewandelde boulevard. Ook hier is alles afgestemd op het formaat van de gemiddelde Vietnamees. Het spionnetje in de deur zit zelfs voor ons 30 centimeter te laag, de deurklinken idem en als je je haar wilt wassen onder de douche, moet je op je knieën gaan zitten. Dat is niet overal zo, maar wel in de hotels waar veel Aziaten komen. Japanners zie je hier ook overal als toerist. Ik kan ze niet echt van de Vietnamezen onderscheiden qua uiterlijk, maar je kunt het vaak opmaken aan de hand van het feit dat ze naar je zwaaien vanuit een bootje of zo. De Japanners zien ons Europeanen als de hoofdattractie van Vietnam, zou je bijna zeggen.

Vanmorgen vroeg een vissersdorpje aan de kust bezocht, op weg van Mui Ne naar Nha Trang. De vissers gaan het water op met rieten bootjes en vangenalles wat in de zee leeft. Kleine ansjovis, voorhet maken vanvissaus, maar ook een soort dunne paling en garnalen en krab. We zagen hele grote zeesterren, die worden ingesneden door de mensen op het strand en wordt verkocht als decoratie. Illegaal, dat wel. De hele handel wordt in manden uit de bootjes geladen en vervoerd met oude legerjeeps en -vrachtwagens.

Onderwegeen drakenvruchtplantage gezien. Drakenvrucht heeft hele mooie witte bloemen, waaruit uiteindelijk de grote roze-groene vrucht ontstaat. Lekker! Rijst wordt hier ook overal verbouwd en wordt op de weg te drogen gelegd. Men strooit de rijst op het asfalt dat lekker warm is en loopt er met blote voeten doorheen om het om te roeren. Lekker fris, uncle ben's en lassie!

Vanmiddag een enorm boeddhabeeld met bijbehorende tempel bezocht. 152 treden en het was best warm. Onderweg naar boven nog wat flappen uitgedeeld (overal wordt gebedeld) en een fluitje gekocht. Daarmee kun je vogelgeluiden maken, grappig! Wij kochten het fluitjebij het tweede kind op de trappen, waarop het eerste kind boos reageerde: I was the first one! Tja... Boven aangekomen bij het boeddhabeeld even gaan zitten om uit te rusten. Een Vietnamees jongetje kwam aanrennen en sprong mij om mijn nek. Een lol dat hij had! Hij kwam niet meer bij van het lachen en ik heb met hem op mijn schouders maar eentijdje rondgelopen. In eerste instantie was ik vooral op mijn hoede voor onze camera en andere zaken, rotte westerling! De mensen hier zijn bijzonder vriendelijk, beleefd, kalm en hebben gevoel voor humor. Daar moeten we nog even aan wennen, alhoewel het natuurlijk geen kwaad kan om voorzichtig te zijn...